من سفرك فمثل ذلك .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ولى اقوى اين استكه هم نسبت بذهاب و هم برگشت هردو مجتمعا معتبر هستند .
چنانچه مرحوم مصنّف در جميع مصنّفاتش اين رأى را اختيار نموده .
مؤلف گويد :
مدرك شهيدين ( رهما ) و قائلين به اين قول آنست كه مفهوم هركدام از خبرين را به منطوق ديگرى تقييد ميكنند و اين همان بحث معروف اصولى است كه متأخّرين بطور مبسوط از آن صحبت كردهاند و چون طرح اين نوع ابحاث از حوصله اين كتاب خارج است لاجرم تفصيل آن را در اينجا متعرّض نمىشويم و قارئين را به كتب اصولى ارجاع مىدهيم .
قوله : يتوارى عنه : يعنى مخفى شود از مسافر .
قوله : جدران بلده : يعنى ديوارهاى شهرش .
قوله : بالضّرب فى الارض : يعنى به در نورديدن دشت باشد
قوله : او يخفى عليه اذانه : ضمير در [ عليه ] به مسافر و در [ اذانه ] به بلد مسافر راجعست .
قوله : كالبلد المنخفض : يعنى شهرى كه از دشت پائينتر واقع شده .
قوله : او المرتفع : يعنى يا دشت پائين و شهر بالا واقع شده .
قوله : و مختلف الارض : يعنى دشت مشتمل بر پستى و بلندى باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 409
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٩