عاصى به سفر راجعست و ضمير در [ به ] به سفر عود كرده و جار و مجرور يعنى [ به ] متعلّق است به [ تارك ] .
قوله : بحيث ينافيه : ضمير فاعلى در [ ينافيه ] به سفر و ضمير مفعولى به واجب راجعست .
قوله : و هى مانعة : ضمير [ هى ] به معصيت راجعست .
قوله : فلو عرض قصدها : يعنى قصد معصيت .
قوله : فى اثنائه : يعنى اثناء سفر .
قوله : انقطع التّرخّص حينئذ : يعنى حين عروض القصد .
قوله : و بالعكس : يعنى قصد عصيان داشت و پس از آن اين قصد به عروض قصد طاعت مبدّل شد .
قوله : و يشترط حينئذ : يعنى حين عروض قصد الطّاعة .
قوله : كون الباقى : يعنى باقيمانده از سفر پس از عروض قصد طاعت .
قوله : و لو بالعود : يعنى ولو مسافت مراجعت به قدر مقدّر شرعى باشد .
قوله : و لا يضمّ باقى الذّهاب اليه : ضمير در [ اليه ] به عود راجعست و مقصود ايناست كه : مسافت باقيمانده را منضّم به مسافت مراجعت نمىكنند تا اگر مجموع به قدر مقدّر شرعى بود نمازش را شكسته بخواند و در غير اين صورت آن را تمام بجاى آورد .
متن :
( و أن يتوارى عن جدران بلده ) بالضرب في الأرض لا مطلق المواراة ، ( أو يخفى عليه أذانه ) و لو تقديرا كالبلد المنخفض و المرتفع ، و مختلف الأرض ، و عادم الجدار و الأذان ، و السمع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 405
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٥