قيد رجوع در همان روز قصر را واجب مىكند .
قوله : او نصفها : يعنى نصف هشت فرسخ .
قوله : لمريد الرّجوع ليومه : يعنى فى يومه و مقصود از [ يومه ] يوم السّفر است .
قوله : او الملفّق منهما : يعنى مركب از روز و شب سفر .
قوله : اوّل احدهما : ضمير در [ احدهما ] به يوم و ليل راجع است .
قوله : الاكتفاء به مطلقا : ضمير در [ به ] به نصف مسافت راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اين است كه بدون تقييد به اينكه همان روز يا شب آن روز مراجعت كند .
قوله : و عليه جماعة : ضمير در [ عليه ] به اكتفاء به نصف راجع است .
قوله : و حملها الاكثر : ضمير منصوبى در [ حملها ] به اخبار صحيحه راجعست .
قوله : فيتحتّم القصر او يتخيّر : يعنى اكثر و مشهور از علماء فرمودهاند :
اخبار چهار فرسخ ناظر به موردى است كه شخص قصد مراجعت در همان روز را دارد بنابراين برخى به اين اخبار جهت تعيّن و حتمى بودن قصر فتوى مىدهند چنانچه ما به آن فتوى دادهايم و گروهى اين اخبار را مجوّز تخيير بين قصر و اتمام دانستهاند امّا اينكه مجرّد 4 فرسخ بدون قصد رجوع مدرك قصر يا تخيير بين آن و اتمام باشد صحيح نيست .
قوله : و عليه المصنّف : ضمير در [ عليه ] به تخيير بين قصر و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 389
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٩