مجموع را اهل عرف يك مسافرت و يك مسير تلقّى كنند .
بنابراين اگر رفتن در اوّل روز و برگشتن در آخر شب واقع شود چنانچه اهل عرف آن را دو مسافرت بدانند نماز نه در سير اوّل قصر مىشود و نه در مراجعت از آن چنانچه اين رأى بين مشهور علماء مورد عمل است .
[ شرائط قصر نماز ]
[ شرط اوّل ]
سپس مىفرماين :
ولى در اخبار صحيحه مجرّد مسافرت تا چهار فرسخ را موجب قصر نماز قرار داده بدون تقييد به مقيّدات مزبور .
مؤلف گويد :
مقصود از اخبار صحيحه روايات كثيرهاى است كه در اين باب وارد شده و ما به سه حديث در اينجا اشاره مىكنيم :
1 - محمّد بن الحسن باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از ابن ابى عمير ، از جميل ابن درّاج ، از زرارة ، از ابيجعفر عليه السّلام قال :
التّقصير فى بريد ، و البريد اربع فراسخ ( وسائل ج 5 ص 494 ) 2 - از محمّد بن الحسن ، از فضالة ، از معاوية بن وهب قال قلت : لابى عبداللّه عليه السّلام : ادنى ما يقصّر فيه المسافر الصّلاة ؟ قال : بريد ذاهبا و بريد جائيا . ( وسائل ج 5 ص 494 ) 3 - محمّد بن الحسن باسنادش ، از سعد ، از محمّد بن الحسين بن ابى الخطّاب ، از جعفر بن بشير ، از حمّاد بن عثمان ، از محمّد بن النّعمان ، از اسمعيل بن الفضيل قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلم عن التّقصير ، فقال : فى اربعة فراسخ . ( وسائل ج 5 ص 494 ) و چنانچه ملاحظه مىشود در هيچ يك از اين روايت رئحهاى