دستهاى ديگر از فقهاء چهار فرسخ را فقط مجوّز قصر نماز قرار داده ولى افطار روزه را منحصرا در پيمودن هشت فرسخ مشروع دانستهاند .
شارح ( ره ) بعد از نقل اقوال مىفرماين : اكثر فقهاء كه همان مشهور باشند اخبار چهار فرسخ را بر مسافرى حمل كردهاند كه بعد از پيمودن مسافت مزبور در همان روز بخواهد مراجعت كند و بدين وسيله بين اين روايات و اخبار هشت فرسخ جمع كرده و در صورت پيمودن 4 فرسخ مشروط به شرط مذكوره فتوى به تعيّن قصر دادهاند چنانچه مصنّف ( ره ) نيز در ذكرى چنين فرموده .
و دسته ديگر كه مقصود جماعت قائلين بتخيير باشند نتيجه جمع بين دو دسته از اخبار را اين دانستهاند كه اخبار چهار فرسخ را بايد بر تخيير بين قصر و اتمام حمل نمود .
سپس فرموده :
ولى در بين اخبار وارده در اين باب رواياتى در دست است كه هردو جمع را دفع مىنمايد .
مؤلف گويد :
مقصود از اخبار مشاراليها رواياتى است كه صاحب وسائل در ج 5 باب سوّم از ابواب صلاة المسافر نقل نموده از جمله حديث اوّل اينباب در ص ( 499 ) است كه ذيلا نقل مىشود :
محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از معاوية بن عمّار انّه قال لابيعبد اللّه عليه السّلام : انّ اهل مكّة يتمّون الصّلاة به عرفات فقال : و يلهم او ويحهم و اىّ سفر اشدّ منه لا تتّم .
كه اين حديث صحيح هم دلالت بر تعيّن قصر دارد و هم بدون
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 388
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٨