عبارت كتاب در مرتبه دون و پستى صادر شده است انتهى .
ولى يكى از مشايخ و اساتيد مادام ظلّه كه از حاضرين در جلسه بحث مرحوم آية اللّه حائرى مؤسّس حوزه مقدّسه علميّه قم بودند در توجيه اين عبارت بيانى فرموده كه ما بعد از مراجعه به حواشى و شروح آن را با توجيه مرحوم سلطان العلماء موافق ديديم و آن اينست كه بگوئيم تكليف نمازگذار مزبور همان است كه شارح در ابتداء عبارت فرموده يعنى بايد يك دو ركعتى و يك سه ركعتى و يك چهار ركعتى بخواند نهايت اگر متعدد از او فوت شده باشد ترتيب بين متعدّدات را روى همين وظيفه سفر و حضر بايد تحصيل كند به اين معنا كه اگر شخص مزبور دو نماز از وى فوت شد و ندانست كداميك از نمازهاى پنجگانه بوده و آيا در سفر بوده يا در حضر قانون اين است كه حكم وى مثل كسى است كه ظهر و عصر از دو روز از وى ترك شده پس همانطورى كه در آنجا يك ظهر بين دو عصر يا بالعكس مىبايد ميخواند در اينجا نيز بايد سه نماز يعنى [ دو ركعتى و سه ركعتى و چهار ركعتى ] را اوّل بخواند سپس دوبار ديگر اين سه نماز را تكرار كند چه آنكه سه نماز اوّل بمنزله ظهر و سه نماز دوم به منزله عصر و سه نماز سوّم باز به منزله ظهر است ، پس گويا عصر بين ظهرين خوانده شده و به همين ترتيب اگر سه نماز از وى فوت شده باشد يك بار نه نماز را خوانده و سپس سه نماز را بجاى آورده و بار دوّم نه نماز را بعد از سه نماز بخواند بنابراين براى سه نماز فائت لازم است بيست و يك نماز بخواند و به همين قياس بنابراين تقدير عبارت چنين است :
[ يحصل التّرتيب عليهما ان احتاج الى تحصيل التّرتيب كما اذا فات منه فوق الواحدة ] .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 301
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠١