و صحته على الأول من ثلاث و ستين فريضة و هكذا و يمكن صحتها من دون ذلك : بأن يصلي الفرائض جمع كيف شاء مكررة عددا ينقص عنها بواحد ، ثم يختمه بما بدأ به منها فيصح فيما عدا الأولين من ثلاث عشرة في الثالث و إحدى و عشرين في الرابع ، و إحدى و ثلاثين في الخامس و يمكن فيه بخمسة أيام ولاء ، و الختم بالفريضة الزائدة .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
و ضابط و قاعده كلّى اين نحو آن استكه نمازهاى فائته را بايد بر نحوى تكرار كند كه بر جميع تقادير و احتمالات ترتيب حاصل شده باشد فلذا در فرض اوّل ( قضاء ظهر و عصر ) احتمال دوتا است زيرا يك احتمال تقدّم ظهر بر عصر است و احتمال ديگر عكس آن مىباشد و چنانچه گفتيم براى حصول ترتيب بر طبق هردو احتمال سه نماز بايد خوانده شود و در فرض دوّم ( قضاء ظهر و عصر و مغرب ) شش احتمال مىباشد كه براى حصول ترتيب بر طبق هر شش احتمال هفت نماز بايد خوانده شود و در فرض سوّم ( قضاء ظهر و عصر و مغرب و عشاء ) بيست و چهار احتمال است كه جهت حصول ترتيب بر طبق تمام آنها پانزده نماز واجب است و در فرض چهارم ( قضاء ظهر و عصر و مغرب و عشاء و صبح ) صد و بيست احتمال بوده كه به منظور حصول ترتيب بر طبق همه آنها سى و يك نماز بايد خوانده شود و به اين ترتيب اگر نماز ششمى به پنج نماز فوت شده اضافه گردد احتمالات هفت صد و بيست شده و براى تحصيل ترتيب بر طبق تمام آنها لازمست شصت و سه نماز خوانده شود .
امّا طريق تكثير احتمالات به اين نحو است كه تعداد احتمالات قبل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 294
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٤