تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤
و كيف كان فهو أسهل من قيام ركعتين من جلوس مقام ركعة من قيام إذا ظهرت الحاجة إليه في جميع الصور . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : بناب اختيارى كه ما سابق نموده و گفتيم يك ركعت قيام را بجاى دو ركعت نشسته مىتوان انجام داد از هيچكدام از چهار صورت مخالفت ، مخالفتى ظاهر نمىشود مگر تنها در صورت اوّل يعنى در مواردى كه شكّ بين دو و سه و چهار بوده و مصلّى بنا را بر چهار گذاشته و سپس بعد از نماز يك ركعت ايستاده نماز خوانده و بعد از آن دو ركعت ديگر بجاى آورده و پس از آن يقين كند نمازش دو ركعت بوده . در اينجا تنها مخالفتى كه با نقص متيقّن دارد اينستكه يك تشهّد و سلام و جلوس بين اجزاء فاصله شده و اين مقدار از مخالفت بسى سهل و در جنب مخالفتهائى كه از ناحيه تقديم دو ركعت نشسته لازم مىآيد بمراتب ساده‌تر و ناچيزتر است على الخصوص كه روايات وارده در شكّ مزبور نيز اطلاق داشته و عمل ياد شده محقّق امتثالى استكه موجب اجزاء مىباشد . و بهر صورت ظهور مخالفت مذكور از التزام بقيام دو ركعت نشسته بجاى يك ركعت ايستاده در صورت ظهور احتياج به آن در تمام صور احتياط بمراتب ساده‌تر و خفيف‌تر مىباشد . قوله : و على ما اخترناه : مختار مرحوم شارح اين بود كه يك ركعت قيام را بجاى دو ركعت نشسته مىتوان خواند . قوله : من فروضها : يعنى فروض و صور مخالفت . قوله : و امره سهل : ضمير در [ امره ] بظهور مخالفت راجعست .