احتياط يا اجزاء منسيّه را قضاء كند محدث شد لازمست تحصيل طهارت نموده و تكليف لازم را بعد از آن انجام دهد و نمازش على الاقوى صحيح است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل فرموده مصنّف اينست :
اما نسبت به نماز احتياط :
به جهت اينكه اين نماز خود مستقلّ بوده و حدث واقع بين نماز اصل و احتياط نه موجب بطلان نماز اوّلى است و نه دوّمى .
امّا نماز اوّل بخاطر اينكه حدث بعد از اتمامش واقع شده .
و امّا نماز احتياط :
زيرا حدث اگرچه قبل از آن قرار گرفته ولى بعد از وقوعش مصلّى تحصيل طهارت كرده و سپس به نماز ايستاده .
و شاهد بر اين كه نماز احتياط خود نماز مستقلّ و جدائى مىباشد اينست كه نيّت و تكبيرة الاحرام و فاتحة الكتاب در آن لازم بوده و به مقتضاى [ لا صلوة الّا بفاتحة الكتاب ] معلوم مىشود پس جزء نماز قبل نيست بلكه حقيقتا خود نماز است و به دليل لزوم نيّت عليحدّه مىتوان آن را جدا و منفكّ از نماز اصل قرار داد .
اشكال
نماز احتياط اساسا به منظور جبران نقص محتمل مشروع شده فلذا بايد بين نقص احتمالى و احتياط تطابق باشد و اين خود شاهد بارزى است بر اينكه نماز احتياط جزء نماز اصل مىباشد ، بنابراين در فرع مزبور به لحاظ وقوع حدث بين نماز احتياط و نماز اصل ميبايد نماز اصلى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 223
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٣