مبطل بوده و اعاده آن لازمست .
و از اين گذشته ظاهر اخبار نيز با جزء بودن نماز احتياط موافقست شارح ( ره ) در تضعيف مقاله مصنّف ( ره ) در ذكرى مىفرمايد :
قبلا گفتيم كه استدراك فائت دلالت بر خصوص جزئيّت ندارد بلكه با بدليّت نيز سازش دارد .
و اما ظاهر اخبار :
اينطور نيست كه مصنّف ( ره ) فرمود بلكه از اين ظواهر بيش از آن استفاده نمىشود كه بعد از فراغت از نماز ، لازم است به خواندن نماز احتياط مبادرت فورى شود و ما نيز در وجوب فورى موافق هستيم بلكه احدى در آن خلاف نكرده و آن امرى كه مورد نزاع است اين است كه اگر اخلال به فوريّت شود آيا تنها عصيان بوده يا همراه آن نماز نيز باطل است بايد گفت از اخبار نمىتوان بطلان را استفاده كرد تا در نتيجه جزء بودن را نيز با آن بتوان اثبات نمود .
و امّا نسبت به اجزاء منسيّه :
بايد گفت قضاء آنها بعد از نماز يقينا به عنوان جزء محض نيست بلكه فعل ديگرى است كه شارع مقدّس از باب تفضّل و لطف آن را قبول مىكند و اگر در واقع جزء محض مىبود اساسا نبايد در اين نوع موارد نماز صحيح فرض شود اگرچه حدثى نيز حادث نشده باشد زيرا بين محلّ اصلى اجزاء و قضاء آنها اركان فاصله شده و اين خود از اسباب ابطال است .
قوله : الّتى تلافى بعد الصّلاة : مقصود از [ تلافى ] يعنى قضاء ميشوند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 225
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٥