الجمعه من الكراهة .
متن :
( و لا تقدم ) النافلة الليلية على الانتصاف ( إلا لعذر ) كتعب و برد و رطوبة رأس و جنابة و لو اختيارية يشق معها الغسل ، فيجوز تقديمها حينئذ من أوله بعد العشاء بنية التقديم أو الأداء ، و منها الشفع و الوتر .
( و قضاؤها أفضل ) من تقديمها في صورة جوازه .
شرح فارسى :
[ حكم نافله شب ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
نافله شب را مقدّم نمىكنند مگر بواسطه عذرى از اعذار .
شارح ( ره ) مىفرماين :
چنانچه قبلا گفته شد وقت نافله شب بعد از نصف اوّل شب است تا طلوع فجر ، بنابراين نمىتوان آن را مقدّم نموده و در نصف اوّل خواند ، مگر به جهت عذرى باشد نظير اينكه :
الف : خواندن آن در نيمه دوّم از شب مستلزم رنج و مشقّت باشد .
ب : سرماى شديد مانع از اتيان آن در وقت خود باشد .
ج : شخص در اثر داشتن رطوبت سر ( كه علامت بلغم است ) خوابش سنگين بوده و اگر در نيمه اوّل شب نوافل را نخواند بواسطه بيدار نشدن از وى فوت مىشود .
د : در نيمه دوّم شب مبتلاء به جنابت مىشود كه غسل در آن وقت براى وى پرمشقّت است اعم از اينكه جنابت به صورت احتلام و غير اختيارى باشد يا از روى اختيار حاصل شود چنانچه حليله وى بعد از چهار ماه مسافرتى كه به اذن او رفته است بعد از نيمه اوّل شب بازمىگردد كه در اينجا بر وى لازم است كه با وى همبستر شود قهرا جنابت اختيارى است