نعم هو مانع من النظر إلى ما يشغل القلب ففيه مناسبة كغيره .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ط : مستحبّ است در حال قيام به محلّ سجدهاش نگاه كند و در وقت ركوع به بين دو قدمش و در زمان سجود به انتهاى بينى و در هنگام تشهّد به دامنش بنگرد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مستحبّ است در وقتى كه ايستاده به مهر نگاه كند البتّه سعى كند كه چشمان را نيمه باز و بطور خشوع و خضوع بنگرد و از تحديق و دوختن چشم به آن بپرهيزد .
و در حال ركوع بين دو قدم را بنگرد و در حال سجود نظرش را به نوك بينى توجه دهد و در حال تشهّد به دامن نظر كند .
سپس مىفرماين :
تمام مستحبّات مذكوره در روايات وارد شده باستثناء اخير كه تنها اصحاب آن را فرموده و ما بر دليلى واقف نشديم البتّه به لحاظ اينكه دل را از شواغل و اضطرابات منصرف مىنمايد با مستحبّات ديگر مناسب است .
قوله : بل خاشعا به : ضمير در [ به ] به نظر راجعست .
قوله : نعم هو مانع : ضمير [ هو ] به نظر كردن بدامن راجع است .
قوله : ففيه مناسبة كغيره : ضمير در [ فيه ] و [ كغيره ] به نظر كردن بدامن راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 484
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٤