متن :
( و تربع المصلي قاعدا ) لعجز ، أو لكونها نافلة بأن يجلس على ألييه و ينصب ساقيه و وركيه ، كما تجلس المرأة متشهدة ( حال قراءته ، و يثني رجليه حال ركوعه جالسا ) : بأن يمدهما و يخرجهما من ورائه ، رافعا ألييه عن عقبيه ، مجافيا فخذيه عن طية ركبتيه ، منحنيا قدر ما يحاذي وجهه ما قدام ركبتيه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ز : مستحبّ است مصلّى در حال قرائت به صورت مربّع بنشيند و در وقت ركوع دو زانو قرار گيرد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مستحبّ است كسى كه نماز را به جهت عجز از قيام يا چون نافله است نشسته مىخواند در موقع قرائت به حالت چهار زانو بنشيند يعنى به روى سرين ( دو كپل را مىگويند ) نشسته و ساق پاها و رانها را از زمين بلند نمايد همانطورى كه بر زنان در حالت تشهّد مستحبّ است بنشينند .
و در حال ركوع دو زانو قرار گيرد يعنى دو پا را كشيده بطورى كه از پشتش خارج شده و سرين را روى آن قرار دهد منتهى وقتى به ركوع مىرود سرين را از روى پاشنه پا بلند كرده و بين ران و زانوها را فاصله داده بطورى كه كاسههاى زانو اين دو را بهم گره نزده باشد و بقدرى منحنى شود كه صورتش محاذى كاسههاى زانو قرار گيرد .
قوله : او لكونها نافلة : ضمير در [ لكونها ] بصلوة راجعست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 482
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٢