اگر بعد از حمد سوره [ و الضّحى ] يا [ الم نشرح ] را خواند به ملاحظه اينكه ايندو يك سوره محسوب مىشوند لازمست در يك ركعت هردو را با هم بخواند چنانچه دو سوره فيل و ايلاف نيز اين حكم را دارند ولى واجبست بين آن دو بسم اللّه گفته شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اخبار دلالت بر وحدت اين سورهها ندارند فقط مدلول آنها اين است كه بهر كدام به تنهائى در نماز نمىتوان اكتفاء كرد بلكه در بعضى از روايات حتّى تصريح به تعدّد آنها نيز شده ولى در عين حال حكم شده كه بيكى نمىتوان اكتفاء نمود .
ولى آنچه مسلم است اينكه حكم سور مزبور از نظر نماز معلوم است كه در حكم سوره واحد مىباشند پس ثمره وحدت و تعدّد آنها در غير نماز ظاهر مىشود همچون نذر و امثال آن مثلا كسى نذر كرد در صورت روا شدن حاجتش يك سوره بخواند و بعد از حصول مطلوبش سوره فيل را بعنوان وفاء به نذر خواند در اينجا اگر سوره مزبور به انضمام ايلاف يك سوره باشد لازم است آن را نيز بخواند تا برء نذر شود ولى اگر آن را به تنهائى سوره كامل دانستيم به همان مىتواند اكتفاء نمايد .
ناگفته نماند كه بنابر هردو قول لازم است تا بين دو سوره بسم اللّه را بگويد زيرا از طريق تواتر باثبات رسيده كه بين سورههاى مزبور بسم اللّه ثابت است و نيز در مصاحفى كه از غير قرآن مجرّد است حتى نقطه اضافى يا اعراب را در آن ضبط نكردهاند معذلك بسم اللّه را در اين موارد ثبت و ضبط كردهاند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 425
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢٥