تبصره
مرحوم مصنّف در عنوان بحث فرمودهاند :
ششم از شرائط ترك كلام و . . . مىباشد .
معلوم و روشن است كه در جعل اين تروك بعنوان شرط و اطلاق اين نام ( نام شرط ) به آنها مجاز آشكار و روشنى مىباشد ، زيرا شرط اصطلاحا به امرى گفته مىشود كه هم قبل از مشروط بوده و هم مقارن با آن باشد در حالى كه نسبت به تروك مورد بحث امر چنين نمىباشد چه آنكه تنها مقارنت آنها با نماز كافى بوده و تقدّمشان بر آن لازم نيست .
قوله : و قطع المصنّف بعدم اعتباره : ضمير در [ اعتباره ] به وضع راجعست .
قوله : و تظهر الفائدة : يعنى بين قول به اعتبار وضع و عدم اعتبار آن .
قوله : فى الحرفين الحادثين من التّنحنح و نحوه : يعنى نحو تنحنح همچون دو حرف يا حروفيكه در اثر دميدن يا ناليدن حادث مىشوند .
مؤلف گويد :
بنابر قول كسانى كه وضع را معتبر نمىدانند همچون مرحوم مصنّف به اين گونه حروف كلام گفته شده فلذا موجب بطلان نماز مىشوند ولى به عقيده مرحوم علّامه و ديگر كسانى كه در تحقّق كلام وضع را اعتبار كردهاند به اين سنخ از الفاظ كلام اطلاق نشده و بطور قطع صدورشان در نماز موجب بطلان آن نمىشود .
قوله : بكونهما حينئذ غير مبطلين : ضمير در [ كونهما ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 277
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٧