المأكول و الملبوس .
قوله : على طحن : بر وزن [ فعل ] يعنى آرد كردن .
قوله : و خبز و طبخ : كلمه [ خبز ] بر وزن [ فعل ] يعنى پختن نان و لفظ [ طبخ ] مطلق پختن را گويند .
قوله : على غزل و نسج : كلمه [ غزل ] يعنى ريسيدن و [ نسج ] يعنى بافتن .
قوله : و لو خرج عنه بعد ان كان منه : ضمير در [ خرج ] به مسجد الجبهة راجع بوده و در [ عنه ] به كلّ واحد من المأكول و الملبوس عود كرده و ضمير در [ كان ] نيز به مسجد الجبهة بازگشته و در [ منه ] به مأكول و ملبوس برمىگردد .
قوله : كقشر اللّوز : يعنى پوست بادام كه ابتداء خوراكى است و در عرف به آن [ چاقاله ] مىگويند .
قوله : لخروجه عن الجنسيّة : ضمير در [ لخروجه ] بقشر لوز راجع بوده و مقصود از [ جنسيّت ] جنس مأكول و ملبوس است .
قوله : و لو اعتيد احدهما فى بعض البلاد : ضمير در [ احدهما ] به ملبوس و مأكول راجع مىباشد .
قوله : دون بعض : يعنى دون بعض البلاد .
قوله : كاكل المخمصة : مقصود سال قحطى مىباشد .
قوله : و العقاقير : جمع عقّار ( بفتح عين و تشديد قاف ) و عقير ( بكسر عين و تشديد قاف ) به معناى گياهى است كه بدان تداوى كنند و نيز به معناى ريشه گياهانى است كه مصرف داروئى دارند .
متن :
( و لا يجوز السجود على المعادن ) ، لخروجها عن اسم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 253
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٣