شارح ( ره ) مىفرماين :
تعريف چه به صورت [ انشاد ] باشد و چه بنحو [ نشدان ] .
مقصود از انشاد اين است كه شخصى كه گمشده را پيدا كرده يا وكيل وى جار بزند تا صاحب متاع پيدا شود ولى نشدان اين است كه صاحب متاع جار مىزند تا پيدا كننده مال را بوى مسترد كند .
سئوال
دستور است براى معرفى نمودن و پيدا شدن صاحبان اموال گمشده در مجامع عمومى نظير مساجد و غير آن جار بزنند و اين با كراهت تعريف چگونه قابل جمع است .
جواب
شارح ( ره ) در جواب مىفرماين :
جمع آن به اينست كه اعلام و استعلام را در خارج و جنب باب مسجد انجام دهند كه هم به وظيفه تعريف در مجامع عمومى عمل شده و هم در مسجد عمل مكروهى واقع نشده باشد .
بنابراين كلمه [ و الجمع ] مبتداء و [ فعله خارج الباب ] خبر آنست .
قوله : تعريفها فى المجامع : ضمير مؤنث در [ تعريفها ] به [ ضوال ] راجعست .
قوله : و كراهتها فى المساجد : ضمير مؤنث در [ كراهتها ] به ضوال عود مىكند .
قوله : فعله خارج الباب : ضمير در [ فعله ] به تعريف راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 228
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٨