قوله : و ان كان البياض افضل مطلقا : چه در البسه مذكور و چه در غير آنها .
متن :
( و ترك الثوب الرقيق ) الذي لا يحكي البدن ، و إلا لم تصح .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ح : مستحب است جامه نازك در نماز نپوشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از جامه نازك آنست كه بدن از زير آن پيدا نباشد چه آنكه در غير اين صورت نماز بملاحظه عدم ستر عورت باطل است .
قوله : لا يحكى البدن : يعنى بدن را نشان دهد .
قوله : و الّا لم تصح : ضمير در [ تصحّ ] به صلوة راجعست .
متن :
( و اشتمال الصماء ) ، و المشهور أنه الالتحاف بالإزار و إدخال طرفيه تحت يده و جمعهما على منكب واحد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ط : مستحب است عمل اشتمال صماء را ترك كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مشهور در تفسير آن گفتهاند : عبارت است از لباسى كه سرتاسر بدن را مىپوشاند همچون عبا بدوش گرفته و سپس دو طرف آن را كه جانب راست و چپ بدن را پوشانده از پشت جمع نموده از زير بغل رد نمايد و روى يكى از دوشهاى خود قرار دهد .
قوله : انّه الالتحاف بالازار : ضمير در [ انّه ] به اشتمال الصّماء عود مىكند و مقصود از [ التحاف ] پوشاندن و از [ ازار ] لباس
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 186
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٦