قوله : و سهيلا غائبا بين الكتفين : مقصود از غايب بودن دو معنا محتمل است باشد :
1 - معناى ظاهر آنكه عبارتست از غيبوبت و اتّصال با قرب آن به دائره افق غربى كه در اين صورت اين علامت با قرار دادن ستاره جدى را بين دو چشم مخالف است .
2 - بگوئيم مراد ابتداء زوال آن از دائره نصف النهار استكه در اين صورت اين دو علامت با هم موافق بوده و مىتوان هردو را با هم علامت قبله يك سمت قرار داد .
متن :
و مع هذا الاختلاف فالعلامتان مختلفتان أيضا ، فإن جعل الجدي طالعا بين العينين يقتضي استقبال نقطة الشمال ، و حينئذ فتكون نقطة الجنوب بين الكتفين : و هي موازية لسهيل في غاية ارتفاعه كما مر لا غائبا و مع هذا فالمقابلة للعراقي ، لا للشامي .
شرح فارسى :
[ اشكال دوّم شارح بر مصنف ( ره ) ]
مؤلف گويد :
اين عبارت اشاره است به اشكال دوّم مرحوم شارح بر مصنف ( ره ) و حاصل آن اينست :
صرفنظر از اشكال اول ايراد دوم اين است كه دو علامت مزبور با هم سازش ندارند زيرا اگر ستاره جدى را بعد از طلوع اهل يمن بين دو چشم خود قرار دادند لازمهاش اين است كه بنقطه شمال توجه داشته باشند و اين معنا مقتضى است كه نقطه جنوب بين دو كتف ايشان قرار گيرد و ستاره سهيل نيز اگرچه بين دو كتف واقع مىشود لكن در حال اوج و غايت ارتفاعش نه