چنانچه ظاهرا مقصود مطلق مىباشد .
اشكال و انتقاد مرحوم شارح به تعريف مصنف ( ره )
مؤلف گويد :
از اينجا تا متن بعدى يعنى [ و الطّهور هو الماء الخ ] اشاره است به اشكالى كه مرحوم شارح به مصنف ( ره ) دارند و شرح اين اشكال چنين است :
مقصود از [ طهور ] در تعريف طهارت يكى از دو امر مىباشد : الف : طهور به معناى اعم از مبيح و غير مبيح ، استعمالش در طهارت واجبه بوده يا غير واجبه باشد ، از ناحيه آن طهارت حاصل شده يا حاصل نگردد .
ب : طهور به معناى خاص يعنى خصوص آب و خاكى كه طهارتآور باشد بايد بگوئيم هركدام از ايندو كه باشد مورد اشكال و ايراد است :
اما فرض اوّل كه مقصود از طهور معناى اعم باشد دو اشكال بر آن وارد است :
اشكال اول
اوّل آنكه اين اطلاق خلاف مصطلح فقهى است چه آنكه اكثر فقهاء مطلق آب و خاك را طهور نمىدانند چنانچه خود مرحوم مصنف نيز در كتب ديگرش مانند اكثر ارباب فتوى مطلق آب و خاك را طهور ندانسته است .