چه آنكه جاعل و قدوه قرار دهنده همانا حقتعالى مىباشد .
البته مخفى نماند كه از ضمير در [ جعلهم ] نيز مىتوان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را اراده كرد .
و كلمه [ الباب ] يعنى عقول و اينكه مصنف تنها ايشانرا اختصاص به ذكر داد و ائمه عليهم السلام را قدوه براى خصوص ايشان تلقّى نمود از اينجهت است كه صرفا ايشان هستند كه از مواعظ و نصايح اين بزرگواران انتفاع و بهره برده و از كلمات و آثار سديد و محكم ايشان پيروى و اطاعت مىنمايند .
شرح
قوله : و نبّه على اختصاصهم بهذا الاسم : ضمير در [ نبّه ] به مصنف ( ره ) و در [ اختصاصهم ] به حضرات على و فاطمه و حسنان عليهم السلام راجعست و مقصود از [ هذا الاسم ] آل مىباشد .
قوله : حفظوا منه ما حمله : ضمير در [ حفظوا ] به آل و در [ منه ] به پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع بوده و ضمير فاعلى در [ حمله ] نيز به حضرت و ضمير مفعولى به ماء موصوله عائد است و مقصود از [ حمله ] فراگرفتن مىباشد .
قوله : من احكام الدّين : بيانست از [ ما حمله ] .
قوله : و عقلوا عنه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : يعنى ادركوا عنه قوله : مساواتهم له بذلك : ضمير در [ مساواتهم ] به آل و در [ له ] به نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] فراگرفتن ايشان علوم حضرات را مىباشد .
قوله : الضمير المستكين : يعنى ضمير مستتر .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 65
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٦٥