پيغمبر اكر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مساوى باشند چه آنكه حضرتش واجد امتيازاتى است كه در آل وجود ندارد و مزايائى در وجود مبارك استكه بواسطه آنها نسبت آل به ايشان همچون نسبت غير آل از رعايا به آن سرور مىباشد زيرا حضرات آل عليهم السلام در عصر آن حضرت از جمله رعيّت او بودند .
سپس مرحوم مصنف اشاره مىكند به آنچه سبب فضيلت ايشان و اختصاص دادنشان به ذكر پس از حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است بقولش كه فرموده :
[ حتى قرن ] ظاهرا ضمير مستتر در [ قرن ] به نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عود مىكند بدليل آنكه جعل قران و ايجاد مقارنت بين كتاب و آل بوسيله حضرتش صورت گرفته است و آن در وقتى بود كه فرمودند : انّى تارك فيكم الثقلين الخ .
من در ميان شما دو امر خطير و عظيم و پربهائى را ميگذارم اگر به آن دو تمسّك جسته و از آنها جدا نشويد هرگز گمراه نخواهيد شد و آن و عبارتند از : كتاب الهى و عترت و آل من كه اهلبيت من ميباشند الخ ، و محتمل است ضمير مزبور به [ اللّه تعالى ] راجع باشد زيرا اخبار پيامبر به اين امر و قرين بودن آل با كتاب مستند به وحى الهى است چه آنكه حضرتش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هرگز بكلامى نطق نمىفرمود مگر آنكه به جنابش وحى مىگرديد .
و شاهد ديگر بر اينكه ضمير به حقتعالى راجعست اينكه ظاهر كلام بعدى مصنف ( ره ) نيز بر آن دلالت دارد و آن اينست كه فرموده : جعلهم قدوة لاولى الالباب .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 64
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٦٤