به صرف رؤيت آب .
قوله : و الحكم بانتقاضه : يعنى انتقاض تيمّم .
قوله : و اما تنتقاضه مطلقا : ظاهرا و واقعا .
قوله : متمكنا منها : ضمير در [ منها ] به طهارت مائيه راجع است .
قوله : مانع قبله : يعنى قبل از فعل مائيّه .
قوله : كشف عن عدم انتقاضه : ضمير در [ انتقاضه ] به تيمّم راجعست .
قوله : سواء شرع فيها ام لا : ضمير در [ فيها ] بمائيّة راجع است .
قوله : لا يسعها : ضمير فاعلى به وقت و ضمير مفعولى به عبادت راجعست .
قوله : مع احتمال انتقاضه مطلقا : يعنى انتقاض تيمّم چه ظاهرا و چه باطنا و واقعا .
قوله : على الوجه المذكور : مقصود دو احتمال گذشته مىباشد .
قوله : و ان وجده بعد الفراغ : ضمير در [ وجده ] بماء راجع است .
قوله : صحّت : يعنى صلوة .
قوله : و انتقض بالنسبة الى غيرها : ضمير در [ انتقض ] به تيمّم و در [ غيرها ] به صلوة راجعست .
متن :
« و لو وجده في أثناء الصلاة » و لو بعد التكبير « أتمها »
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 578
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٧٨