قوله : و ادّعى عليه المرتضى : ضمير در [ عليه ] به الذى راجع است .
قوله : مطلقا : چه عذر مرجوّ الزّوال بوده و چه نباشد .
قوله : جوازه مع السّعة : ضمير در [ جوازه ] بتيمّم راجعست .
قوله : غير مناف له : ضمير در [ له ] به اعتبار ضيق به طور مطلق دلالت دارد .
قوله : بينهما بالتّفصيل : ضمير در [ بينهما ] به دو دسته از اخبار راجعست .
متن :
هذا في التيمم المبتدأ . أما المستدام - كما لو تيمم لعبادة عند ضيق وقتها و لو به نذر ركعتين في وقت معين يتعذر فيه الماء ، أو عبادة راجحة بالطهارة و لو ذكرا - جاز فعل غيرها به مع السعة .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اختلاف مزبور بين فقهاء در تيمّمى استكه ابتداء شخص مىخواهد براى عبادتى بجاى وضوء يا غسل انجام دهد ولى بعد از گرفتن اين تيمم در ضيق يا سعه اگر وقت عبادت ديگر فرارسيد و تيمّمش باقى بود و از آن به تيمّم مستدام نام مىبردند قطعا عبادت مزبور را با اين تيمّم در سعه وقت مىتواند انجام دهد .
مثلا نذر نموده كه نماز جعفر طيّار را مقارن با زوال روز جمعه بجاى آورد و اتفاقا قبل از اينكه وقت اين نماز فرابرسد آب مفقود بود بطوريكه اگر بخواهد صبر كند وقت نماز منذور مىگذرد لذا با تيمّم نماز مزبور را
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 574
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٧٤