سپس مىفرماين :
اين دعا را در هردفعه كه به زيارت وى مىآيد مستحب است رو به قبله بخواند و منحصر به بار اوّل نيست .
قوله : و كذا يقوله كلّما زاره : ضمير منصوبى در [ يقوله ] به دعاى مذكور راجع بوده و ضمير منصوبى در [ زاره ] به ميّت عود مىنمايد .
متن :
« و تلقين الولي » ، أو من يأمره « بعد الانصراف » بصوت عال إلا مع التقية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
س : مستحب است وقتى مشيّعين از دفن برگشتند تنها ولى برگردد و ميّت را تلقين نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يا كسى كه ولىّ او را مأمور براى اين امر نموده .
لازم بتذكر است كه تلقينكننده چه ولىّ بوده و چه مأمور او تلقين را با صدائى بلند بگويد مگر در مورد تقيّه باشد كه لازمست آهسته بگويد .
قوله : بعد الانصراف : يعنى بازگشتن .
متن :
« و يتخير » الملقن « في الاستقبال و الاستدبار » ، لعدم ورود معين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ع : ملقّن مخيّر است بين اينكه رو به قبله يا پشت به قبله بايستد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زيرا نصّى كه يكى از ايندو را معيّن و مشخّص كند وارد نشده است .
مؤلف گويد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 531
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٣١