و يمكن قراءته مبنيا للمجهول فيكون الحكم مختصا به ميت لم يصل عليه أما من صلي عليه فلا تشرع الصلاة عليه بعد دفنه ، و هو قول لبعض الأصحاب ، جمعا بين الأخبار .
و مختار المصنف أقوى .
شرح فارسى :
مؤلف گويد :
اين عبارت را طبق فرموده شارح ( ره ) به دو وجه ميتوان قرائت كرد :
الف : دو فعل [ يصلّى و لم يصلّ ] به صيغه مجهول خوانده شوند .
ب : هردو به صيغه معلوم قرائت شوند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وجه دوّم اولى و بهتر است بنابراين معناى عبارت متن چنين مىشود :
كسى كه بر ميّتى نماز نخوانده اگر بخواهد به ثواب نماز نائل شود بر طبق رأى مشهور تا يك شبانهروز براى درك اين فضيلت مهلت دارد و بنابر قول غير مشهور الى الابد وقت دارد اعم از اينكه ديگران بر وى نماز خوانده يا نخوانده باشند و اقوى از نظر ما همين رأى دوّم مىباشد چنانچه مرحوم مصنف نيز در اينمسئله همين عقيده را اختيار فرموده است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بنابراين حكم مزبور مختص مىشود به كسى كه بر ميّت منظور نماز نخوانده .
و امّا اگر به صيغه مجهول بخوانيم حكم منحصر براى ميّتى است كه بر وى اساسا نماز خوانده نشده زيرا معناى عبارت چنين مىشود :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 502
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٠٢