1 - آنكه خفّين باشد در اين صورت ظاهر عبارت دلالت مىكند بر اينكه خفّين را مطلقا مىبايست از پاهاى وى درآورد چه خون به آنها رسيده باشد يا نرسيده باشد ولى پوستين را در صورتى كه خون به آن رسيده باشد از بدن شهيد در نمىآورند و در غير اين صورت لازمست آن را از وى دور كنند .
2 - آنكه فروو جلود باشد كه در اين صورت عبارت دلالت مىكند بر اينكه پوستين و جلود را بايد از بدن شهيد دور كرد اگر چه به خون وى آلوده شده باشد .
قوله : و ان اطلق عليه اسم الشّهيد : ضمير در [ عليه ] به من خرج عمّا ذكرناه راجعست .
قوله : و المقتول دون ماله : كلمه [ دون ] يعنى عند .
قوله : من قطّاع الطّريق : جار و مجرور متعلق است به المقتول .
متن :
« و يجب إزالة النجاسة » العرضية « عن بدنه أولا » قبل الشروع في غسله .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ط : ازاله نجاست از بدن ميّت لازم است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ نجاست ] نجاست ذاتى كه از قبل موت در ميّت حادث مىشود نبوده بلكه مراد نجاسات عارضى و غير آن مىباشد همچون آلوده شدن به خون يا به بول و امثال آن .
البته لازم است اين ازاله قبل از شروع در غسل صورت گيرد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 439
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٩