چه در هردو مماثل يافت شود .
سپس مىفرماين :
اينكه گفتيم ميّت سه ساله را مرد و زن مىتوانند غسل دهند منتهاى اين حدّ همان وقت موت است يعنى اگر بچّه در وقت فوت به اين سنّ بود ولى به عللى غسلش تأخير افتاد به طوريكه اگر حيات داشت چهار سال مثلا از عمرش گذشته بود باز مضرّ در جواز نبوده و غسل مشروع است بنابراين كلامى كه بعضى از فقهاء فرموده و گفتهاند لازم است سنّ ميّت از سه سال كمتر باشد طوريكه وقتى او را غسل مىدهند سنّش از سه سال نگذشته باشد صحيح نيست زيرا بعد از فوت گذشت زمان در سنّ هيچ دخالتى ندارد .
قوله : مجردة : منصوب است تا حال باشد براى [ ابنة ] .
قوله : يجوز لها : ضمير مجرورى به [ مرئة ] راجعست .
قوله : فلا اعتبار بما بعده : يعنى بما بعد الموت .
قوله : و ان طال : يعنى و ان طال تأخير الغسل .
قوله : و بهذا يمكن الخ : مشار اليه [ هذا ] عدم اعتبار زمان بعد از موت مىباشد .
قوله : انّه يعتبر نقصانها : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بوده و ضمير در [ نقصانها ] به سنه سنين راجعست .
قوله : قيل تمامها : يعنى تمام ثلاث سنين .
متن :
« و الشهيد » و هو المسلم و من بحكمه الميت في معركة قتال أمر به النبي صلى اللَّه عليه و آله أو الإمام أو نائبهما الخاص : و هو في حزبهما بسببه ، أو قتل في جهاد مأمور به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 434
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٤