كل ذلك إشارة إلى الترغيب فيما هو بصدده من تصنيف العلم الشرعي و تحقيقه ، و بذل الجهد في تعليمه .
ترجمه
مرحوم مصنف مىفرماين :
و از حضرت متعالش درخواست مىكنم كه آنچه حمل و بهمراه داشتنش لازمست سهل و تعليم و آموختن آنچه را كه جهلش جايز نيست آسان گرداند و از او كمك مىجويم بر قيام نمودن بر انجام امرى كه ثوابش باقى و ابدى بوده و در ملأ اعلى ذكر و يادش نيكو و اجر و جزايش مرجّو و مورد اميد مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ ما ] موصوله در [ تسهيل ما ] علم مىباشد و كلمه [ لا يسع ] يعنى لا يجوز و مقصود از علمى كه جهل به آن جايز و مشروع نيست همانا علم واجب شرعى يعنى احكام مىباشد .
و وجه آنكه مرحوم مصنف از حضرتش استعانت مىجويد كه ويرا بر انجام عملى كه اجرتش باقى است كمك كند اينست كه ثواب اين گونه اعمال در جنّت دائمى و هميشگى است .
سپس در ذيل [ فى الملأ الاعلى ذكره ] مىفرماين :
كلمه [ الملأ ] در لغت به معناى اشراف و بزرگان و رؤسائى بوده كه مردم بقول و گفتارشان رجوع مىكنند و از همين قبيل است آيه شريفه : الم تر الى الملأ من بنى اسرائيل .
و وجه اينكه به اين دسته از اشخاص لفظ [ ملأ ] اطلاق مىشود آن است كه از نظر رأى و مال متمكن و صاحب قدرت هستند .
و ممكنست وجهش اين باشد كه در چشمها و قلوب مردم جايگزين هستند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 44
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٤٤