قرار داده و غير ايشان همچون مبتدئه و مضطربه ده روز را اينك ميگوئيم :
اين حكم در صورتى است كه مجموع ايّام عادت يا ده روز را زن خون ببيند يا در ابتداء و انتهاء عادت و ده خون از وى خارج شود كه در اين فرض مقدار خالى وسط را نيز بايد به احكام نفاس عمل كند ولى در غير اين دو صورت مقدار عادت يا ده روز را نمىتواند نفاس قرار دهد و آن در چند مورد است بشرح زير :
1 - تنها روز اوّل از عادت يا ابتداء ده روز خون از وى خارج شود كه همان روز را فقط نفاس مىبايد قرار دهد .
2 - فقط روز آخر از عادت يا ده روز از وى خون خارج شود كه در اين صورت نيز خصوص همين روز نفاس است .
3 - در اوّل و وسط خون ديده كه از اول تا وسط همه را نفاس بگيرد حتى ايّام خالى از خون را .
4 - در وسط و آخر خون ديد كه از وسط تا آخر تمام نفاس بوده و از اول تا وسط نفاس نمىباشد .
در نتيجه بايد گفت :
زن در مقدار زمانى كه از خون خالى است نفاس نمىباشد اعم از اينكه اين مقدار متقدّم بر نفاس فرض شده يا متأخّر باشد .
بنابراين اگر زنى اوّل روز وضع حمل به مقدار يك لحظه خون ديد و سپس پاك شد تا روز هفتم و در اين روز نيز يك لحظه مشاهده خون نمود و پس از آن بكلّى خون منقطع شد و عادت حيضيش نيز هفت مىباشد در اينجا روز اوّل و آخرش را قطعا نفاس بوده و پنج روز وسط را نيز بايد نفاس قرار دهد ولى اگر فقط روز هفتم يك لحظه خون ديد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 381
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨١