در حيض چنين گفتيم .
ولى اگر زن داراى عادت حيضى نباشد مشهور بين فقهاء اينست كه اكثر نفاس مانند حيض 10 روز است و در مقابل دو قول ديگر بوده كه ضعيف و غير معروف مىباشند :
الف : قول مرحوم صدوق در فقيه و مفيد در مقنعه و سيّد در انتصار و سلّار در مراسم و علّامه در مختلف و آن اينست كه اكثر آن هيجده روز مىباشد .
ب : قول حسن بن عيسى العمانى و آن اين است كه فرموده اكثر آن بيست و يك روز است .
قوله : و اقلّه مسمّاه : ضمير در [ اقلّه ] به نفاس راجع بوده و ضمير مجرورى در [ مسمّاه ] به دم عود مىكند .
قوله : و هو وجوده فى لحظة : ضمير [ هو ] به مسمّا راجع است و ضمير مجرورى در [ وجوده ] به دم عود مىكند .
قوله : فيجب الغسل بانقطاعه : يعنى بانقطاع دم .
قوله : و لو لم تر دما فلا نفاس عندنا : در صورتى كه مقارن با ولادت يا بعد از آن خونى از رحم خارج نشود از نظر علماء اماميّه نفاس نيست ولى طبق فرموده شيخ ( ره ) در كتاب خلاف شافعى در يكى از دو رأى خويش گفته :
مجرّد خروج ولد موجب غسل نفاس مىشود .
قوله : و اكثره قدر العادة : ضمير در [ اكثر ] به نفاس عود مىكند .
قوله : على تقدير تجاوزه العشرة : ضمير در [ تجاوز ] بدم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 379
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٩