بانقطاعه بعدها ، و لو لم تر دما فلا نفاس عندنا « و أكثره قدر العادة في الحيض » للمعتادة لا على تقدير تجاوز العشرة ، و إلا فالجميع نفاس ، و إن تجاوزها كالحيض « فإن لم تكن » لها عادة « فالعشرة » أكثره « على المشهور » .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و كمترين خون نفاس مقدارى است كه مسمّاى خون به آن صدق كند و بيشترين آن مقدار عادت حيضى زن مىباشد ، پس اگر داراى عادت نبوده باشد اكثر آن بنابر رأى مشهور از فقهاء ده روز است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ مسمّاى خون نفاس ] وجود خون در يك لحظه و آن مىباشد كه اگر با ولادت و يا پس از آن از زن خارج گردد و سپس قطع شود بر وى غسل واجب است و اگر اساسا هيچ خونى نديد از نظر ما اماميّه وى نفاس نمىباشد .
سپس در ذيل [ و اكثره قدر العادة فى الحيض ] مىفرماين :
اينحكم در صورتى است كه زن صاحب عادت بوده و خون ولادت از ده روز تجاوز كند ولى در صورت عدم تجاوز از ده روز مجموع نفاس بوده اگرچه از عادت بگذرد چنانچه در حيض نيز اينچنين مىباشد .
توضيح
اكثر خون نفاس در زنانى كه عادت حيضى دارند همان عادت ايشان است به شرطى كه يا به همان مقدار خون نفاس بيايد و يا در صورت بيشتر از آن استمرار پيدا نموده و از ده تجاوز كند و در غير اين صورت مجموع آن نفاس است اگرچه بيش از عادتش آمده باشد همانطورى كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 378
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٨