ولادت يك لحظه خون ديد و سپس پاك شد و پس از آن روز هفتم وضع حمل خون ديد و استمرار پيدا كرد و از دهم ولادت نيز تجاوز نمود مسلّما روز چهارم و هفتم كه روز آخر عادت حيضى وى است نفاس بوده باضافه دو روز پنجم و ششم كه مسبوق و ملحوق به رؤيت خون مىباشند ولى از روز هشتم به بعد استحاضه است .
چنانچه اگر فقط روز هفتم خون ديد و استمرار پيدا كرد و از دهم روز ولادت تجاوز نمود تنها همان يك روز آخر عادت كه روز هفتم باشد نفاس است و شش روز قبل كه مسبوق به خون نيست پاك مىباشد و در صورتى كه يك لحظه روز اوّل ولادت و سپس روز آخر عادت يعنى روز هفتم خون ديد و از دهم ولادت تجاوز كرد باعم از اينكه بعد از رؤيت خون در روز هفتم بدون انقطاع استمرار پيدا كرده و از ده تجاوز نمايد يا منقطع شود و سپس بعد از آن استمرار پيدا نمود و از ده تجاوز كند در هردو صورت مجموع عادت يعنى هفت روز نفاس بوده و زائد بر آن استحاضه مىباشد .
و اگر روز اوّل ولادت يك لحظه خون ديد و پس از انقطاع روز بعد از عادت يعنى مثلا روز هشتم خون آمد و از دهم ولادت تجاوز كرد در اينجا فقط روز اوّل را بايد نفاس بگيرد .
قوله : و لو تجاوز فما وجد منه فى العادة : ضمير در [ تجاوز ] و [ منه ] به دم راجعست .
قوله : و ما قبله : يعنى و ما قبل الموجود فى العادة .
قوله : و سابعها لمعتادتها : ضمير در [ سابعها ] بولادت و در [ معتادتها ] به سبعه راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 384
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٤