از [ جزء ] .
قوله : او الولد : يعنى او تعدّد الولد .
قوله : فلكلّ نفاس : يعنى و لكلّ واحد من المتعدّد جزء كان او ولدا نفاس .
قوله : و ان اتّصلا : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير تثنيه به جزء ولد راجع است .
قوله : و يتداخل منه ما اتّفقا فيه : ضمير در [ منه ] به نفاس و در [ اتّفقا ] به جزء و ولد و در [ فيه ] به ماء موصوله راجعست .
متن :
و احترز بالقيدين عما يخرج قبل الولادة فلا يكون نفاسا ، بل استحاضة إلا مع إمكان كونه حيضا .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مصنف ( ره ) خون نفاس را مقيّد فرمود به مقارن ولادت يا به بعد آن و به اين تقييد تلويحا خون قبل از ولادت را از نفاس بودن خارج كرد فلذا اين خون نفاس نبوده بلكه استحاضه است مگر اينكه امكان حيض بودن در آن باشد كه از باب قاعده امكان حكم به حيض مىشود .
قوله : و احترز بالقيدين : ضمير فاعلى در [ احترز ] به مصنف ( ره ) راجع بوده و مقصود از [ قيدين ] ، [ معها ] و [ بعدها ] مىباشد قوله : فلا يكون نفاسا : ضمير مستتر در [ فلا يكون ] بدم قبل الولادة راجعست .
قوله : الا مع امكان كونه حيضا : ضمير در [ كونه ] به دم قبل الولادة راجعست .
متن :
« و أقله مسماه » و هو وجوده في لحظة فيجب الغسل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 377
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٧