توجب علي الشكر لك " ، فأوحى اللَّه تعالى إليه " إذا عرفت هذا فقد شكرتني "
و في خبر آخر
" إذا عرفت أن النعم مني فقد رضيت بذلك منك شكرا "
. ترجمه
مرحوم مصنف مىفرماين :
شكر و سپاس ما نيز از طول و فضل او است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ طول ] بفتح طاء فضل واسع حقتعالى مىباشد و منّت فراخ و وسيع حضرتش مىباشد چه آنكه هرفعلى را كه ما به آن اقدام مىنمائيم مستند بجوارح و قدرت و اراده ما و سائر اسباب حركت مىباشد و تمام اين امور از ناحيه حقتعالى افاضه و اعطاء شده است و جميعا به بركت جود و نعمتش مىباشند .
و همينطور آنچه از شكر و ساير عبادات از ما صادر مىشود نعمتى است از نعم الهى پس چگونه مىتوان نعمتش را با نعمت ديگر مقابل قرار داد .
و در روايت آمده كه اين معنا بخاطر داود و موسى على نبيّنا و آله عليه و عليهم السلام خطور نموده و بدرگاه الهى عرضه داشتند :
بار خدايا چگونه شكر تو را بجاى آورم در حالى كه قدرت شكر نعمت را ندارم مگر بواسطه نعمت ديگر از نعمتهايت .
و در روايت ديگر آمده :
و شكر نعمت تو ، نعمت ديگرى است كه بر من ايجاب شكر مينمايد پس حقتعالى به او وحى فرستاد :
وقتى اين معنا را دانستى پس شكر مرا بجاى آور .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 39
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٣٩