وقت و عدد راجعست .
قوله : فان كان الوقت : ضمير مستتر در [ كان ] به احدهما راجعست .
قوله : اخذت العدد كالرّوايات : ضمير فاعلى در [ اخذت ] به مضطربه راجع مىباشد .
قوله : او العدد : معطوف است به [ الوقت ] يعنى و ان كان احدهما العدد .
قوله : اوّلا او آخرا : حال است از [ ما تيقّن ] .
قوله : او ما بينهما : يعنى بين اوّل و آخر .
قوله : و اكملته باحدى الرّوايات : ضمير فاعلى در [ اكملته ] به مضطربة العدد راجع بوده و ضمير مفعولى به ما تيقّن من الوقت عود مىكند .
قوله : على وجه يطابق : يعنى يطابق احدى الروايات .
قوله : فان ذكرت اوّله : ضمير در [ اوّله ] بوقت راجعست .
قوله : اكملته ثلاثة متيقّنة : ضمير فاعلى در [ اكملته ] به زن مضطربة العدد و ضمير مفعولى آن به [ اوّله ] راجعست .
قوله : و اكملته بعدد مروىّ : ضمير مفعولى در [ اكملته ] به ثلاثه متيقّنه راجع مىباشد .
قوله : او آخره : معطوفست به [ اوّله ] و ضمير مجرورى به وقت راجعست و تقدير عبارت چنين است : او ذكرت آخر الوقت .
قوله : تحيّضت بيومين قبله متيقّنة : ضمير در [ تحيّضت ] به مضطربه راجع بوده و ضمير در [ قبله ] به [ آخره ] عود كرده و [ قبله متيقّنه ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 339
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٩