شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
گاه باشد كه مضطربه اجمالا مىداند كه مثلا در هرماه چهار روز را قطعا حيض بوده و مقدار اضافهاش را نمىداند در اينجا حكم اينست كه اين مقدار را متيقّن قرار دهد و براى تتميم آن بهركدام از روايات كه خواست عمل كند اعم از اينكه مقدار متمّم را بعد از آن قرار داده يا قبل و يا مقدارى را قبل و مقدار ديگر را بعد از آن به حساب آورد .
مؤلف گويد :
مرحوم شيخ در مبسوط فرمودهاند زن مضطربهاى كه عادت خويش را فراموش نموده تكليفش در جميع ايّام خون عمل به احتياط يعنى جمع بين اعمال مستحاضه و تروك حائض است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين احتياط اگر چه جايز است ولى متعيّن نيست بلكه حكم همان است كه گذشت .
قوله : و لو ذكرت عددا فى الجملة : ضمير فاعلى در [ ذكرت ] به مضطربه راجعست .
قوله : فهو المتيقّن خاصة : ضمير [ هو ] به عدد راجعست .
قوله : باحدى الرّوايات قبله او بعده : ضمير در [ قبله ] و [ بعده ] به متيقّن راجع است .
قوله : و لا احتياط لها : ضمير در [ لها ] بزن مضطربه راجع است .
قوله : بين التّكليفات عندنا : كلمه [ عندنا ] در مقابل فرموده شيخ است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 342
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٢