لكن در تحصيل طهارت و گرفتن وضوء شك داشت حكم اين استكه وى محدث است زيرا اصل عدم طهارت مىباشد و چنانچه به عكس يعنى يقين به طهارت قبلى و شك در حصول حدث داشته باشد طاهر است زيرا اصل بقاء طهارت قبلى است و مقصود از اصل در اين دو مورد استصحاب است .
متن :
« و » الشاك « فيهما » أي في المتأخر منهما مع تيقن وقوعهما « محدث » لتكافؤ الاحتمالين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ف : و كسى كه در هردو ( طهارت و حدث ) شك كند محكوم بحدث است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه شخص به طهارت و حدث يقين داشته ولى در تقدّم و تأخر آنها بر يكديگر مردّد باشد از نظر فقهاء حكم اختلافى بوده و در آن سه رأى مىباشد .
1 - رأى مشهور و آن اينست كه در زمان شك بايد حكم به محدث بودن خود نمايد زيرا هركدام از دو احتمال ( احتمال طهارت و حدث ) با هم معارض بوده و در نتيجه تساقط مىكنند و وى براى نماز چون احراز طهارت نكرده واجب است تحصيل طهارت كند و در اين حكم فرق نگذاشتهاند بين اينكه حالت قبل از طهارت و حدث را بداند يا نداند .
2 - رأى محقّق اوّل و محقّق ثانى : مرحوم محقّق حلّى در معتبر مىفرمايد : شاك مزبور اگر حالت سابق بر اين دو را بداند مىبايد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 230
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٠