راجع بوده و ضمير در [ فيه ] به عضو عود مىكند .
قوله : مطلقا : قيد است براى [ السابق من الاعضاء ] يعنى مطلق اعضاء سابق بايد مرطوب بوده و خشك نشده باشند .
قوله : و لا فرق فيه : ضمير در [ فيه ] به اعتبار جفاف راجع است .
( و سننه )
متن :
« و سننه السواك » و هو دلك الأسنان بعود ، و خرقة ، و إصبع و نحوها .
و أفضله الغصن الأخضر ، و أكمله الأراك .
مبحث احكام و مستحبات وضوء
شرح فارسى :
مرحوم مصنف در اين مقام به پارهاى از مستحبات وضوء اشاره نموده كه ذيلا تشريح مىشوند :
الف : مسواك كردن .
شارح ( ره ) مىفرماين :
لفظ [ مسواك ] يعنى ماليدن دندانها را به چوب و پارچهاى و انگشت و امثال آن و افضل مسواك با شاخه سبز و كاملترين آنها چوب اراك مىباشد .
قوله : و السواك الخ : سواك ( بفتح سين ) عبارت است از چوبيكه بدندانها كشند و چنانچه ابن فارس در مقائيس آورده استعمال اين چوب را نيز سواك گويند همان طورى كه مرحوم شارح تفسير دوّم را در اينجا ذكر فرموده است و بهر تقدير مقصود از اين كلمه اين است كه