قوله : و لم يذكره : ضمير فاعلى به مصنف ( ره ) و ضمير مفعولى به ندب راجعست .
قوله : لانّه خارج عن الفرض : ضمير در [ لانّه ] به ندب عود مىكند .
متن :
« و التقرب » به إلى اللَّه تعالى : بأن يقصد فعله لله امتثالا لأمره أو موافقة لطاعته ، أو طلبا للرفعة عنده بواسطته تشبيها بالقرب المكاني ، أو مجردا عن ذلك : فإنه تعالى غاية كل مقصد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ديگر از اجزاء نيّت آنست كه وضوء گيرنده قصدش اين باشد كه آن را قربة الى اللّه بجاى آورد .
مرحوم شارح براى قربت چهار معنا نقل مىفرماين به اين شرح :
1 - آن است كه فعل را به جهت امتثال امر حضرتش بجاى بياورد .
2 - عبارت است از اينكه فعل را به منظور اينكه چون موافق با طاعت او است بجاى بياورد .
3 - مقصود اين است كه فعل را به جهت طلب رفعت در پيشگاه با عظمتش انجام دهد .
4 - مراد از قربت اين است كه هدف از فعل نفس بارىتعالى باشد بدون در نظر گرفتن امور مزبور چه آنكه غايت اصلى و هدف نهائى هرمقصدى ذات حضرتش جلّ و علا است .
قوله : و التّقرّب به : ضمير در [ به ] به وضوء راجعست .
قوله : بان يقصد فعله للّه : ضمير فاعلى در [ يقصد ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 187
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٧