لأول أفعال الوضوء و الابتداء به غير الأعلى لا يعد فعلا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و واجبات وضوء امورى است از جمله :
1 - نيّت در حالى كه با شستن صورت مقرون باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير در [ واجبه ] به وضوء راجع بوده و مقصود از [ نيّت ] قصد نمودن بفعل و انجام وضوء است .
و منظور از مقارن بودن نيّت با شستن صورت ، مقارنه با آن شستنى استكه شرعا معتبر مىباشد و آن عبارت است از اوّلين جزء از قسمت اعلاى صورت چه آنكه ما دون و پائين آن را شرعا [ غسل ] نگويند ، لذا اولين جزء را كه خواست بشويد بايد نيّت داشته باشد .
و دليل ديگر براى مقارنت نيّت با اوّل جزء از اعلاء اين است كه مقارنت با اوّلين فعل وضوء بايد باشد و ابتداء نمودن به غير جزء اعلا فعل وضوء محسوب نمىشود .
اجزاء وضوء
مؤلف گويد :
وضوء داراى اجزاء واجب و لازمى است از جمله نيّت كه مىبايد مقارن با اوّل عضو مغسول يعنى صورت باشد ، البته تعبير مرحوم مصنف به كلمه [ واجبه ] مفيد اين معنا نيست كه نيّت از اجزاء باشد بلكه با شرط بودن آن نيز صادقست چنانچه در تصريح شارح ( ره ) در بعضى از عبارات ديده مىشود و بهر تقدير مقصود از نيّت اين استكه شخص فاعل قصد بجاى آوردن وضوء را داشته باشد و اين منحصر به اين مورد