تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
شارح ( ره ) مىفرماين : ضمير در [ منه ] به [ ذى النفس ] راجعست بنابراين مقصود اينستكه : مرده حيوانى كه خون جهنده دارد نجس است اگرچه گوشتش خوراكى باشد . متن : « و الكلب و الخنزير » البريان ، و أجزاؤهما و إن لم تحلها الحياة و ما تولد منهما و إن باينهما في الاسم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : 6 و 7 - سگ و خوك نيز نجس مىباشند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود سگ و خوكى است كه در خشكى زندگى مىكنند و همان طوريكه ايندو حيوان نجس هستند اجزاء ايشان نيز چنين بوده اگرچه روح در آنها دميده نشده باشد و نيز حيوانى كه از ايندو متولد مىشود نجس بوده اگرچه در اسم با هردو تباين داشته باشد . مؤلف گويد : مقصود اينست كه اگر سگ و خوكى با هم آميزش نموده و از اجتماع آن دو حيوانى متولد شد حكم آنست كه مولود نجس است اگرچه نه سگ بوده و نه خوك باشد . قوله : و اجزائهما و ان لم تحلّها الحيواة : ضمير در [ اجزائهما ] به كلب و خنزير راجعست و ضمير در [ لم تحلها ] به اجزاء عود مىكند . قوله : و ما تولّد منهما : ضمير در [ منهما ] به كلب و خنزير راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 127 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى