شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه ايندو بهم هرچه نزديك هم باشند نمىتوان حكم بتنجّس چاه كرد مگر آنكه احراز شود كه ايندو بهم متّصل شدهاند .
مقصود : اتصال آبهاى قذر و متنجّس بالوعه است به آب چاه .
و دليل بر طهارت چاه در غير صورت علم باتّصال آن است كه هم اصالة الطّهاره و هم اصالة عدم الاتصال به آن حكم مىكنند .
مؤلف گويد :
مقصود از [ اصالة الطهارة ] قاعده طهارت يعنى كل شئ لك طاهر حتى تعلم انه قذّر بوده و مراد از [ عدم الاتصال ] استصحاب آن مىباشد قوله : اتصال ما بها من النّجس : ضمير در [ بها ] ببالوعه راجعست و كلمه [ من النّجس ] تفسير ماء موصوله يعنى [ ما بها ] را مينمايد .
متن :
« الثالثة :
النجاسة » أي جنسها « عشرة : البول ، و الغائط من غير المأكول » لحمه بالأصل ، أو العارض « ذي النفس » أي الدم القوي الذي يخرج من العرق عند قطعه .
مسئله سوم مبحث نجاسات
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
نجاسات دهتا مىباشد :
1 و 2 - بول و غائط از حيوانى كه غير مأكول اللحم بوده و داراى خون جهنده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :