تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
مراد از حيوان غير مأكول ، حيوانى استكه يا ذاتا و اصلا گوشتش خوراكى نبوده يا در اصل خوراكى بوده ولى بواسطه عارضى حرام شده باشد . و منظور از [ ذى النفس ] حيوانى است كه داراى خون قوى بوده كه وقتى رگ آن را قطع كرده و مىبرند خون از آن بطور فوران خارج مىشود . مؤلف گويد : همچون گوسفند و گاو و شتر و الاغ و اسب و اشباه اينها از حيوانات ديگر . قوله : الثالثة : يعنى المسئلة الثالثة . قوله : النجاسة اى جنسها الخ : ممكن است توهّم شود كه نجاسات ده‌تا است پس تعبير مرحوم مصنّف به [ النّجاسة ] به صيغه افراد صحيح نيست و حق اين بود كه به ( النجاسات ) تعبير مىكرد . شارح ( ره ) براى دفع اين توهّم مىفرمايد : مقصود از آن جنس است و جنس با مفرد و جمع هردو سازگار است . مؤلف گويد : بعضى از اهل ذوق نجاسات را بطور رمز در بيتى منظّم فرموده و چنين گفته است :
غب مع ميمات ثلاثة * دف مع حيوانات ثلاثة
غين اشاره به غائط و باء اشاره به بول است و مقصود از ميمات ثلاثه آن سه نجاستى است كه ابتداء نامشان با ميم آغاز مىشود ، يعنى مسكر و منى و ميته و دال به دم و فاء بفقاع اشاره بوده و مراد از حيوانات ثلاثه كافر و سگ و خوك است .