تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 87

مساهمون:

ص٨٧

مقاله مؤلف

مؤلف گويد : دليل و نصّى در مار وارد نشده تا بگوئيم مدرك ضعيف است يا قوى تنها شهرت يا اجماع بر آن ادّعا شده است . بلى ، از مرحوم محقّق در كتاب معتبر نقل شده كه ايشان فرموده‌اند ممكنست در اين حكم به روايت حلبى از مولانا الصادق عليه السلم تمسّك كنيم : قال الصّادق عليه السلام : اذا سقط فى البئر حيوان صغير فمات فيها فانزح منه دلاء . و در تقريب تمسّك به آن فرموده : دلاء به صيغه جمع است و اقل افراد آن سه مىباشد . اين استدلال به نظر ما از جهاتى مخدوش است : اوّل : مار را نميتوان جزء حيوانات صغير به حساب آورد از اينرو مشمول حديث مذكور نيست چه آنكه صغر و كبر از عناوينى است كه در تشخيص مصداق آن بايد بعرف رجوع شود و همانطورى كه گفتيم عرف مار را صغير نمىدانند . دوّم : بفرض كه اينطور باشد مارها مختلف هستند ، بعضى صغير و برخى كبير مىباشند و لازمه استدلال به خبر مزبور تفصيل است در حالى كه اصحاب حكم را بطور مطلق فرموده‌اند . سوّم : خبر مذكور مبتلا به معارض است چه آنكه در روايت ابن سنان فرموده : للدّابّة الصّغيرة سبع .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 87 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى