شده و قابل اعتماد است كه اجماع مسلّمى بر خلاف آن نباشد .
و احتمال نيز دارد كه بگوئيم براى آن لازم است از چاه ده دلو برداشته شود به جهت آنكه آن را در عذره داخل نمائيم .
و احتمال ديگر آنكه پنج دلو براى آن واجب باشد زيرا اجماع داريم كه بيشتر از آن لازم نيست ، البته اگر اين اجماع تمام باشد .
مرحوم مصنف در كتاب دروس تصريح بعموم فرمودهاند چنانچه در اينجا نيز عبارت عام مىباشد و تخصيص به جلّال را نسبت بقولى دادهاند قوله : و لا نص عليه ظاهرا : ضمير در [ عليه ] به نزح براى فضله مرغ راجعست .
قوله : فيجب تقييده : ضمير مجرورى در [ تقييده ] به دجاج راجعست .
قوله : بالجلّال : مقصود نجاستخوار است .
قوله : كما صنع المصنف فى البيان : كلمه [ صنع ] يعنى فعل و مقصود از آن در اينجا [ قيّد ] مىباشد .
قوله : ليكون نجسا : ضمير مستتر در [ ليكون ] به ذرق راجع است .
قوله : و يحتمل حينئذ : يعنى حين لم يكن عليه نصّ .
قوله : الحاقا له بما لا نص فيه : ضمير در [ له ] به ذرق راجع دجاج راجعست .
قوله : ان لم يثبت الاجماع على خلافه : ضمير در [ خلافه ] به الحاق عود مىكند .
قوله : و عشر ادخاله فى العذرة : كلمه [ عشر ] مجرور است
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 84
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٤