تا عطف بر [ نزح الجميع ] باشد و تقدير كلام چنين است و يحتمل وجوب عشر و حاصل مراد اينست كه :
محتمل است بگوئيم ده دلو واجب باشد زيرا فضله مرغ نيز عذره است و قبلا در عذره يابس گفتيم اگر در چاه افتاد ده دلو واجبست .
قوله : و الخمس للاجماع الخ : كلمه [ الخمس ] نيز معطوف بر [ نزح الجميع ] بوده بنابراين مجرور است .
قوله : ان تمّ : يعنى اگر اجماع بر آن صحيح باشد .
قوله : و فى الدّروس صرّح الخ : مرحوم مصنف در كتاب دروس همچون اينجا بطور عموم فرموده :
در فضله مرغ بايد پنج دلو كشيده شود بدون اينكه آن را بجلّال مقيّد كند بلكه قول بتخصيص را به جماعتى نسبت داده و فرمودهاند :
و خمس لذرق الدّجاج و خصّه جماعة بالجلّال انتهى .
متن :
« و ثلاث » دلاء « للفأرة » مع عدم الوصف .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى افتادن موش در چاه سه دلو بايد كشيد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه موش در چاه افتاده و بميرد بدون آنكه دو وصف قبلى يعنى انتفاخ يا تفسّخ در آن پيدا شود .
مؤلف گويد :
مدرك اينحكم روايتى است كه صاحب وسائل آن را در ج 1 ص 137 از مرحوم شيخ طوسى بشرح زير نقل فرموده :
از حسين بن سعيد ، از حمّاد و فضالة بن ايّوب ، از معاوية بن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 85
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٥