تَأَيُّم
: بيوه شدن ، بيوگى . ر . ا ى م - تأيّم ، مصدر باب تفعّل است .
و طال تأيمها . خ 70 ص 166 س 4
لا تَباذَلُون
: به يكديگر نمىبخشيد . مص . تباذل ر . ب ذ ل - تباذلون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر از باب تفاعل است . در اينجا به واسطهء حرف نفى ( لا ) معنى نفى ( به يكديگر نمىبخشيد . ) يافته است .
و لا تباذلون و لا توادون . خ 112 ص 350 س 1
تباشير
: مژده ، بشارت ، خبر خوش ، اوائل چيزى ، سپيده دم . ر . ب ش ر اليوم من تباشير غد . خ 150 ص 458 س 1
تِباع
: در پى هم در آمدن ، پياپى آمدن . ر . ت ب ع و ينبت تباعا . خ 164 ص 533 س 14
تَباعَدَ
: دورى كرد . مص . تباعد ر . ب ع د - تباعد فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفاعل است . در اينجا معنى مضارع ( دورى مىكند . ) مىدهد .
بعده عمن تباعد عنه . خ 184 ص 617 س 16
لا تَباعَدْ
: دور نشو . مص . تباعد ر . ت ع د - تباعد ، فعل مضارع مفرد مذكّر حاضر از باب تفاعل است . در اصل ، تتباعد بوده كه براى اختصار ، يك ( تا ) ى آن حذف شده است . و در اينجا به واسطهء حرف نهى ( لا ) معنى نهى ( دور نشو . ) يافته است . و حرف آخرين نيز مجزوم شده است .
و لا تباعد عنهم . ن 12 ص 856 س 7
تَباعَدُوا
: دور شدند . مص . تباعد ر . ب ع د - تباعدوا ، فعل ماضى جمع مذكّر غايب از باب تفاعل است . و در اينجا معنى مضارع ( دور شوند . ) مىدهد .
و تباعدوا من قربه . خ 108 ص 332 س 5
تَباغَضُوا
: دشمنى كردند . مص . تباغض ر . ب غ ض - تباغضوا ، فعل ماضى جمع مذكّر غايب از باب تفاعل است . در اينجا معنى مضارع ( دشمنى كنند . ) مىدهد .