است - آورده است » . و يك بار ديگر در الذريعه ، يادكردهايى كه پيشتر از آن ياد شد تكرار شده است .
در اينجا ، سيد شيرازى را از نوادگان شارح مىداند كه : ميرزا عبد الرزاق پسر ميرزا عليرضا پسر عبد الحسين پسر ابى طالب پسر مولانا عبد الكريم همدانى كه ساكن همدان است و معروف به واعظ همدانى است كهنسال بوده و متولّد 1291 ه . ق است ، همچنانكه خود براى من نقل كرد . و در قرن دوازدهم به سال 1381 ه . ق درگذشت . « 1 »
5 . الدر البيّن : كه به نسخهاى از آن اشاره نشده است .
6 . ترجمهء برء الساعهء محمد بن زكرياى رازى . يادآور مىشود اين رساله ده سال پس از كار ترجمهء حفظ الصحه به سال 1115 ه . ق به نام همان رستم خان سپهسالار بازگردان پارسى شده است . تنها نسخهء شناخته شده نيز در همان مجموعهء شمارهء 6112 كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى است . احمد منزوى آن را ذيل نام برء الساعه ياد كرده است . « 2 »
7 . الدرّ النفيس كه در ذريعه به آن اشاره نشده و همين متنى است كه ويراسته شده است .
خوشبختانه در منابع از عبد الكريم قزوينى ، تا نياكان او و سپس فرزندان او تا امروز آگاهى داريم . گرچه تولّد او دانسته نشد ، امّا چنان كه گذشت او يك سال پيش از پايان پادشاهى شاه سلطان حسين صفوى در سال 1134 ه . ق در گذشته است . فرزندمند بوده و دستكم تا روزگار ما نسل پسرى او دوام داشته است .
ترجمهء حفظ الصّحه
به سال 1105 ه . ق ترجمهاى از رسالهء حفظ الصحهء بو على سينا براى رستم خان سپهسالار نامى ، در عهد صفوى از سوى مترجمى با نام عبد الكريم بن يحيى قزوينى
هامش
( 1 ) . همان ، ج 14 ، صص 133 - 134 .
( 2 ) . فهرستوارهء كتابهاى فارسى ، ج 5 ، ص 3315 .