است در اول ، خشك است در دوم « 1 » .
تقويت « 2 » جميع اعضاء « 3 » نمايد به تخصيص دل و جگر و معده . و به عطريت « 4 » ملايم ، جوهر روح بود « 5 » . غشى و خفقان زايل گرداند « 6 » و سدّهء جگر بگشايد و « 7 » عفونت « 8 » از معده و احشاء ببرد و جزو « 9 » حارّ قوّت « 10 » و تقويت « 11 » جزو بارد را به اعماق بدن رساند « 12 » .
شربتى از سه درم تا ده درم است .
هيوفاريقون « 13 »
اوفاريقون نيز نويسند . بعضى خامانيطس خواندهاند « 14 » . دادى « 15 » رومى است .
ديسقوريدوس « 16 » گويد : حشيشى است كه برگش به سداب ماند و تخمى مدوّر سياه شبيه به « 17 » نخود دارد و بوى راتينج كند « 18 » . و نوعى ديگر هست كه بزرگتر از اول به يونانى اسقورداس « 19 » گويند .
گرم و خشك است در دوم . مسيح گويد در سيوم « 20 » .
مفتّح و محلّل و مدرّ بول « 21 » و طمث بود . و « 22 » اخلاط بگدازد « 23 » و به فالج و عرق النساء نافع بود .
شربتى دو درخمى « 24 » است .
هامش
( 1 ) . تذكرهء جامع ابن بيطار ، ج 2 ، ص 491 .
( 2 ) . س : تقويه .
( 3 ) . ن : - اعضاء .
( 4 ) . اساس : عطرية .
( 5 ) . ن : كند .
( 6 ) . ن : كند .
( 7 ) . مر : - و .
( 8 ) . س : عفونه ، ن و م : عفونة .
( 9 ) . س : حرو .
( 10 ) . س : قوة .
( 11 ) . س : تقويه .
( 12 ) . ن و م : برساند .
( 13 ) . ن و م : هوفاريقون .
( 14 ) . ن : خامانيطس نيز خوانند .
( 15 ) . ن : آن دوايى .
( 16 ) . ن : ويسقوريدوس .
( 17 ) . ن : - به .
( 18 ) . ن : دارد . به نقل از تذكرهء جامع ابن بيطار ، ج 2 ، ص 506 .
( 19 ) . ن و م : اسقوريداس .
( 20 ) . ن : سيم . در تذكرهء جامع ابن بيطار ( ج 2 ، ص 507 ) از قول مسيح نوشته شده كه گرم و خشك درجهء سوم كه نتيجتا ميان آنچه در متن ترياق فاروق است با متن تذكرهء جامع انطباق وجود ندارد .
( 21 ) . م : + بود .
( 22 ) . ن : - و .
( 23 ) . م : بگذارد .
( 24 ) . ن : درهم .